03 September 2021

De Kleine Ronde van Frankrijk

De kortstondige tentoonstelling “Petit Tour de France” is
van 8 tot 11 september te zien in Galerie La Botica, 69 rue de Bagnolet in Parijs.

De drie weken durende “Petit Tour de France”, waarbij Lucas Beaufort de Franse wegen bereisde, inspireerde de kunstenaar tot een gloednieuwe collectie schilderijen en leidde tot de exclusieve creatie van een beperkte editie van 12 Moustache-fietsen, elk met een unieke identiteit.

Het idee van de Kleine Ronde van Frankrijk werd geboren in de lente van 2020. Wanneer je gewoon bent om elke week in een ander land te vertoeven, werd de drang om er na twee maanden lockdown op uit te trekken, enorm. Omdat plannen maken momenteel moeilijk is, was Frankrijk ontdekken de beste keuze.

Begin juli 2021 en na een jaar voorbereiding achtte ik mezelf klaar voor een uitzonderlijk avontuur: met twee vrienden
Frankrijk doorkruisen op een Moustache e-bike.
20 dagen en 1461 km scheidde Normandië, waar ik momenteel woon, van de Côte d’Azur, waar ik werd geboren.
De start was gepland voor 10 juli 2021. Mijn team kwam twee dagen eerder aan om de laatste voorbereidingen te treffen.
De sfeer was luchtig, ondanks het aanhoudende gure weer.

De dag van het vertrek is aangebroken

Het regent onophoudelijk en het is ijskoud. Mijn vrouw Garance is ook klaar om te
vertrekken met een volgepakte bezemwagen. Ik heb op dat moment geen idee wat ons te wachten staat, maar de drang
om te vertrekken neemt de bovenhand en niets kan ons tegenhouden.
De eerste rit is onvergetelijk omdat het de langste van de ronde is. De 85 km die initieel gepland waren, zijn 105 km geworden. Als je fysiek niet voorbereid bent en het gaat regenen en waaien en na 10 km krijg je een lekke band, zeg je tegen jezelf dat het niet erger kan. Na 60 km had ik het echt moeilijk om in het zadel te blijven, zonder er rekening mee te houden dat ik wat te veel op de elektrische ondersteuning van de fiets had gerekend, wat een goede afloop van de 1e rit naar Bellême ernstig in gevaar bracht. Ik herinner me nog hoe we na ongeveer 5u15 fietsen uitgeput aankwamen. Het was historisch, alsof we de ronde hadden uitgereden terwijl dit nog maar het begin was. De eerste week is nog wat zwaarder door enkele lekke banden en weer waar je geen hond zou doorjagen. Het regende bijna de volledige week onophoudelijk.
Buiten het weer had ik me nooit kunnen voorstellen dat ik zo zou genieten van fietsen. Ik genoot van het gevoel om er elke ochtend op uit te trekken om Frankrijk te ontdekken, het fietsen langs de oevers van de Loire en door kleine dorpjes. We brachten 14 juli, de nationale feestdag, door in een charmant dorpje in Ousson-sur-Loire. Ik heb er onvergetelijke herinneringen aan overgehouden, omdat het dorpsfeest net was zoals de feesten toen ik klein was, ouderwets, met spelen zoals de ingesmeerde paal en de ei-en-lepel wedstrijd. Ik zag gelukkige mensen die tijd met elkaar doorbrachten: precies wat ik nodig had. Tijdens de tweede week kwam vanaf Lyon ook de zon weer tevoorschijn. Ik had echt het gevoel dat ik twee rondes van Frankrijk had gereden, de eerste grijs en koud en de tweede onder een stralende zon tot in Cannes.
We verbleven elke nacht in chambres d’hôtes die we zorgvuldig hadden uitgekozen omwille van hun locatie, maar bovenal
voor hun inspirerende karakter. Dat maakte echt deel uit van de reis, het idee om onszelf onder te dompelen in een nieuwe
omgeving die elke middag een andere vorm aannam. Het was een erg aangename verrassing toen de eigenaars voorstelden
om ‘s avonds met hen te eten. Dat is waar we op uit waren: de regio beter leren kennen, mensen ontmoeten, en onze
herinneringen, beproevingen en avonturen delen.
De twee avonden die me het meest zijn bijgebleven, waren deze in Chomerac en Tarascon. Voor mijn gevoel werden de mensen die we daar hebben ontmoet meer dan alleen kennissen: we
hebben afgesproken om elkaar opnieuw te ontmoeten en in de toekomst samen te werken aan onze culturele projecten. De aankomst in Cannes, waar ik ben geboren en opgroeide, was bijzonder voor mij. Het was de kans om oude vrienden terug te zien, mij terug in de lokale skatescene te begeven en vooral om het einde van de reis bij mijn moeder te vieren!
Mijn grootste avontuur van de rit was ongetwijfeld de vriendschap met mijn twee metgezellen, Zians en Valentin, die dag na dag groeide en me helemaal tot het einde bracht. Je zou ons onderweg hebben moeten zien zingen, schreeuwen en huilen. Wanneer je GPS je via onmogelijke wegen tussen de rotsen stuurt, wanneer je keer op keer lek rijdt, 5 minuten na het repareren van je binnenband. Dit gevoel kan je aan anderen vertellen, maar het gedurende 1461 km, 24 uur per dag gedurende 20 dagen ervaren, is bijna niet te beschrijven.

Interview

Waarom koos je voor een elektrische fiets voor deze reis?

Ik had in december 2020 mijn enkel ernstig gekwetst, wat mijn training voor het begin van de Kleine Ronde van Frankrijk
verstoorde. Ik denk dat het verstandig was om voor een elektrische fiets te kiezen, omdat 1461 km geen klein bier was,
zelfs niet met een elektrische fiets. We hadden het fysiek lastig en de ondersteuning op de grote cols was eerlijk gezegd
broodnodig.

Wat zal je bijblijven van deze ervaring?

Wat ik me vooral herinner is het plezier van een herwonnen vrijheid, die overeenstemt met mijn leven als kunstenaar. In
een impuls naar Australië vertrekken, elke ochtend op een nieuwe plaats ontwaken, ontdekken, verkennen, delen en leven.
Ik heb de kans gehad om meerdere keren de hele wereld rond te reizen, maar deze Kleine Ronde van Frankrijk is nu al een
van de meest ongelooflijke avonturen die ik heb mogen meemaken.

Welke raad zou je willen geven aan mensen die dit soort van avontuur op een fiets willen proberen?

Om hun dromen werkelijkheid te laten worden. Sinds mijn dertigste zeg ik elke dag tegen mezelf dat het niet de tijd is die
voorbijgaat, het zijn wijzelf die voorbijgaan. Waarom wachten om je dromen te verwezenlijken? Ik hoor mensen rondom
mij zo vaak zeggen “op een dag zal ik een wereldreis maken” of “ooit zal ik dat doen”. Dat klinkt voor mij als “Ik zal het nooit
doen”. Ik ben optimistisch ingesteld en ik zeg tegen mezelf dat als ik mijn dromen werkelijkheid kan laten worden, waarom
zouden anderen dat dan niet kunnen?

Jouw mening over je verplaatsen/reizen per fiets?

Reizen per fiets, dat is zonder enige twijfel de leukste manier om de wereld te verkennen en ontdekken. Ik wil zelfs nog
grotere avonturen beleven, een ronde van Europa en onderweg kunstenaars ontmoeten… dat wakkert mijn
nieuwsgierigheid aan voor 2022.
Geen resultaat voor deze plaats.
Waar kan ik een Moustache kopen?

Onze fietsen worden wereldwijd verdeeld via een netwerk van speciaalzaken. Zoek een dealer bij u in de buurt door uw postcode of woonplaats in te voeren.